Mijn droom

Dit wordt een enorm egocentrisch stukje, want het gaat helemaal over wat ik wil. Gelukkig is dit mijn weblog en mag ik daarop gewoon doen wat ik wil. Hetgeen me doet denken aan deze flarden uit een liedje van Kinderen voor Kinderen, genaamd "Meidengroep":

'k Heb ze thuis eens laten weten wat ik later worden wil
...
Hou maar op, ik blijf erbij
...
Dat is iets dat ik al tijden roep
Alles liever dan kantoor
Hou maar op, ik blijf erbij
...
Wat is er mooier dan zo'n vrij beroep
We willen bij zo'n groep, we zetten door
En ben ik nu bij een tante, bij m'n oma of een oom
Dan hoor ik van alle kanten: word toch wakker uit die droom
...
Oeoeoeoe, dan moet je ze horen dat ik toegeef aan een gril
Maar dan zeg ik plompverloren: Ik doe lekker wat ik wil

Succeservaringen

Niet dat er nou zoveel mensen in mijn omgeving zijn die hun vraagtekens zetten bij de haalbaarheid van mijn droom. Eigenlijk zijn het er maar twee, waarvan ik zelf de belangrijkste ben. Als ik zelf zover ben dat ik helemaal kan geloven in mijn toekomst als leerkracht, dan maakt het sowieso niet meer uit wat een ander denkt. De laatste tijd begin ik dat vertrouwen steeds meer terug te winnen. En dat komt niet in de laatste plaats door recente positieve ervaringen. Zoals gisteren op mijn eerste dag op mijn nieuwe stageschool. En zoals afgelopen vrijdag op de school waar ik een ochtend mee mocht draaien. En zoals een paar weken geleden bij het werken op een robot vakantiekamp. Want ondanks dat ik er een half jaar helemaal uit ben geweest, merk ik toch dat ik verrassend juffig gedrag vertoon tegenover de kinderen. Hetgeen nog resultaat boekt ook. Het voelt alsof ik steeds meer in die rol stap. Dat alles steeds meer op mijn gevoel en daarmee van nature gaat.

Wat ik wil bereiken

Mijn droom valt samen te vatten in een paar korte zinnetjes, die ik twee jaar geleden ook al uitsprak:

Mijn klas.
Mijn kinderen.
Mijn lokaal.
Mijn naam op de deur: Juf Eveline

En zoals duidelijk moge zijn gaat het dan om vijf dagen per week het hele jaar door werken als leerkracht van een vaste groep. Omdat je op die manier een hechte band met de kinderen op kunt bouwen. Nog mooier wordt het als ik dan zo af en toe met de kinderen mee kan gaan naar het volgende leerjaar, zodat ik ze dus zelfs maar liefst twee jaar achter elkaar heb.

In deze droom zie ik mijzelf voornamelijk werken met groep zeven. Omdat je met kinderen in groep zeven diepgaande klassikale onderwijsleergesprekken kunt voeren, en hierbij de keuze hebt uit een hele berg vakken en thema's. Zoals bijvoorbeeld aardrijkskunde, geschiedenis, rekenen, wiskunde, filosofie, levensbeschouwing, geloof en nog heel veel meer. En in groep zeven zijn de meeste kinderen nog niet zodanig aan het puberen dat dat in de weg gaat zitten. Zoals voor mijn gevoel bij groep acht wel begint te spelen.

Dat gezegd hebbende vind ik kleuters ook geweldig, op een heel andere manier. Toch past werken met kleuters ook in bovenstaande droom: dat kan ik dan gewoon zo af en toe blijven doen op de vakantiekampen van RobotWise! Het leuke van kleuters vind ik hun enthousiasme, leergierigheid en vooral de manier waarop ze met veel verwondering kijken naar alles wat ze zien en beleven. Daar kan ik echt van genieten.

Haalbaarheid

Op mijn nieuwe pabo heb ik nog niet helemaal door hoe alles in elkaar zit, en er komen elke college-avond weer nieuwe uitdagingen bij, waarvan ik nu nog niet weet hoe ik dat allemaal zal gaan klaren. Voor mijn gevoel loopt het nu hetzelfde als het propedeusejaar op mijn vorige pabo: daar was ik in het begin helemaal in paniek over alles dat op mij afkwam. Maar na verloop van tijd begon mij steeds duidelijker te worden hoe alles in elkaar greep. Uiteindelijk heb ik die propedeuse daar meteen in het eerste jaar, zonder herkansingen, gehaald. Op mijn nieuwe pabo ziet het er naar uit dat het ook zo zal gaan: aan het eind van dit studiejaar zal het me allemaal duidelijk zijn en zal ik alles gehaald hebben en doormogen naar het derde jaar. Misschien mag ik dan zelfs versnellen, je weet maar nooit.

Gepubliceerd op 17 september 2019